Vital vi Halldr Fririksson  

Vitali tk orvaldur rn Davsson

 

g fddist ri 1918, ann 5. nvember Eskifiri.  Hsi sem g tti heima var kalla Brraborg og var frekar ntt eim tma. Brurnir Fririk rnason og Bjrn rnason byggu a hs og a stendur enn og er daglegu tali kalla Br.  Mir mn var r Hnavatnssslu, fddist Krastum en fair minn var fr Hgnastum Helgustaahreppi.

Mn fyrsta minning var egar mr var sagt a essi vetur fr 5. nvember og fram yfir ramt vri kallaur: ,,frostaveturinn mikli v a lagi allan fjrinn af s og af svo miklum s a skipin gtu ekki komist a kaupstanum annig a au urftu a leggja allar vrurnar Hlmanesi og vrurnar voru san bornar aan.

eir leikir sem voru vinslastir daga var a sl r runum og eim leik voru settir mrsteinar og pinnar ofan eim og eir slegnir af.Annar vinsll leikur var slagbolti ,,kl,og einn annar ht ,,yfir og svona gekk etta en enginn var farinn a hugsa t ftboltann.

Maturinn var a vissu leyti frbruginn matnum dag. a var t.d. ekkert sem ht hamborgari en gott tti a f rsnugraut en pabbi geri miki af v a skjta svartfugl og veia fisk.

egar g var sex sj ra fannst mr vera gaman a hjlpa mmmu vi a hreinsa trglf eldhsinu og svefnherberginu. au verk sem vi urftum a vinna voru bara sjlfsg en a voru kolavlar eim tma, ekki rafmagnsvlar svo vi urftum a safna eldivii essar vlar svo hgt vri a kynda og elda v egar a var veri a baka var mjg gott a hafa urrar og gar sptur.

a sem g lk mr mest vi egar g var ltill og me strkunum voru horn og leggir og vi bjuggum til rttir og lkum eins og vi vrum bndur. En egar g var sj, tta ra voru svona jrnbtar sem allir strkarnir ltu sma fyrir sig og vi settum steina og ttumst bera vrur essu og drgum etta me fjrunni og a var mg gaman.

Tveir af eim kennurum sem g man eftir htu Arnfinnur Jnsson, sem seinna var sklastjri Austurbjarsklanum Reykjavk og hinn ht Jn Valdimarsson.

a skemmtilegasta sem g man eftir sklalfinu var egar vinur minn fann a r  a sleppa vi tma. tk hann a r a fara ar sem kolakyndingin var geymd og  a heitu skunni sem var mjg nlgt  hitanum og pissai skuna og vi a kom svo hrikaleg lykt a a urfti a aflsa sklanum.

Daglegt lf essum dgum var bara aallega heima fyrir.  g var tlf ra gamall egar g byrjai a vinna fiskireitum og g fkk tuttugu og fimm aura tmann og a lt g mmmu bara f.

egar g var ltill var enginn a hugsa hva eir vildu vera egar eir yru strir, var bara ein vinna sem var sjrinn, fr g tger bt hj Siguri Magnssyni og a var fyrsta og eina skipti sem g fr utan og vi frum til Skotlands a selja fiskinn.

g fermdist hvtasunnu og presturinn ht Stefn Bjrnsson. a sem g urfti a lra fyrir fermingu var trarjtningin og helstu kaflar r Helgakverinu. g fermdist dkkum vamlsftum. r gjafir sem g fkk voru sokkar og annig og g fkk fr gamalli frnku minni sem ht Gra Bjarnardttir tvr krnur sem var mikill peningur daga.

Jlin essa daga voru mjg htleg. a var annig a furbrir okkar Bjrn rnason smai tr og setti a kerti sem voru lifandi og vi komum saman stofunni hj okkur og ar var sungi og dansa. En a voru engir srstakir siir nema a etta var litin htleg stund og a var lagt strangt bann vi a a snerta spil fyrr en seinna jladag en a mtti ekki spila jlunum. Ekki var mikill undirbningur fyrir jlin en mamma bakai eitthva af betra braui.

Eins og g sagi var gaman a f essar tvr krnur gjf og a var gaman a f fallega sokka. En svo fkk g fallega sauskinnsk sem mamma hefi lita svarta og etta voru lengi spariskrnir mnir.

Brn tru jlasveinanna meira en nna v essum tma er bara veri a gera grn af eim. En essum tma komu eir fr fjllunum  en ekki eins og nna a eir komi me gjafir. a var sagt um tliti a eir vru me skegg og hlf luralegir og hva heldur Grla, hn var n miklu luralegri. S jlamatur sem var oftast var lambakjt og oftast ea alltaf var rsnugrautur.

Eitt eftirminnilegasta atvik sem g man eftir var egar vi strkarnir vorum niri fjru a velta steinum t sjinn til a ba til bryggju fyrir jrnbtana okkar. vildi svo illa til a vi tkum stra steina og einn lenti ofan litla fingurinn mr og hann var alveg a klessu og a urfti a taka hann af en fyrst urfti a taka kirtla r lnliinum vegna bleitrunar en san hef g bara haft fjra fingur annarri hendi.

egar g var orinn fullorinn lenti g aftaka veri og a frst btur skammt fr okkur og a munai litlu a vi frum niur me honum.

egar g hugsa um herinn kom hann 1940 og a var bi a rigna essi lifandis skp rj, fjra daga og allt einu heyrir maur a a eins og Hlma-tindurinn s a hrynja allur, a eru svo mikil lti og vi frum a horfa yfir strndina eru a ekki skriur heldur skridrekar og fleiri skridrekar sem koma ttina a okkur.  Vi urum alveg agndofa yfir essu og allir hldu a a vri veri a gera rs okkur en egar eir eiga stutt eftir a Eskifjararbrnni fer brin me llu saman og eir komu aldrei til okkar, hvorki skridrekar ea anna en vi fengum setuli sem kalla var og a voru fimm hermenn sem lengdust hj okkur en skridrekarnir fru og eir komust aldrei aftur til okkar.

- Til baka -