Sjómannskonan

 

Žaš er ylur ķ arninum heima

žaš er unašur börnunum hjį

og žau bišur hann Guš um aš geyma

sem aš ganga žar brosmild og smį.

 

Hśn er sjómannsins kraftmikil kona

og kęrleik ķ brjósti hśn ber.

Hśn bjartsżn mun bķša og vona

mešan bįtur um öldurnar fer.

 

Hśn situr viš gluggann og hugsar til hans

sem į hafinu dvelur žeim frį

og öldurnar hvķsla frį manni til manns:

Į morgun skal Hólmatind sjį.

 

Um hljóšar nętur hśn bęnirnar bišur

sem berast eldheitar honum um geim.

Žaš rķkir einlęgur, fölskvalaus frišur

žvķ farmašur kemur senn heim.

 

Lag: Žorvaldur Frišriksson

Texti: Kristjįn Ingólfsson o.fl.

- Til baka -