Rkur maur

 

g hugsa oft um gjf, sem lfsins gfan til mn sendi,

og glei mig fyllir hver indl samverustund.

stoltur hugsa til baka, bernsku t eim a kenndi,

a bros, krleiksrkt oft lttir lund.

 

ll brnin mn eru gulli, sem glir hjarta,

og glei mr veita um alla t svo bl.

Umvafinn hlju og st, fr brosi eirra undurbjarta,

g bi Gu au vernda r og s.

 

Svo egar koma au aftur, a hitta elsku pabba og mmmu,

sl umhyggju skn og skil, hve rkur g er.

au eignast rlitlar perlur sem elska afa sinn og mmu,

og st, tr og hlju f hj mr.

 

Lag: li Fossberg

Texti: Gumann orvaldsson

 

- Til baka -