skustund

 

Man g sku minnar stund

margt var kreiki.

Heima oft var hr vor lund

og hlt alls kyns leiki.

Geislai oft glei um br

og gli sl um ver,

er foldin sa faldar snj

hve falleg hn er.

 

sku lina vit

sem unas veittir stundir.

Bros um varir, blm hl

og birtu allar lundir.

Man g oft vi murkn

a mild strauk hnd um kinn,

a ljfa bn hn lt t

vi litla drenginn sinn.

 

Lag: li Fossberg

Texti: Aalbjrn lfarsson

 

- Til baka -